Dracula. Monster Frankenstein. Niewidzialny człowiek. Mumia. I oczywiście nie pomijajmy wilka . Te kultowe potwory ewoluowały i przekształciły się na przestrzeni lat, przekraczając każdą osobliwą interpretację, jednocześnie nieustannie przerażającą publiczność przez pokolenia. Niedawno widzieliśmy, jak Robert Eggers przynosi nam nową Draculę w postaci Nosferatu , Guillermo del Toro pracuje nad świeżym spojrzeniem na Frankenstein, a teraz reżyser-reżyser Leigh Whannell rzuca się na wilcza.
Wyzwaniem dla twórców, takich jak Whannell, jest sprawienie, by współczesna publiczność dbała o kolejny film wilkołakowy, szczególnie wilkiem. Jak ci twórcy, jak to ujął Whannell, odmładzają klasyczne potwory, aby znów były przerażające i istotne?
Aby zagłębić się w to, uzbroić się w pochodnię, Wolfsbane i stawki - i zrozumienie metafor w opowieściach o potworach. Mieliśmy okazję omówić z Whannell wpływ klasycznych filmów o potworach na jego pracę, jego podejście do ożywienia ukochanych postaci, takich jak Wolf Man w 2025 roku, i dlaczego te historie nadal mają znaczenie.